لق می‌زنیم

این است: ما دو تا خرگوش از دایی هدیه گرفتیم. من و فاطی، و به هر چهارتامان حسابی خوش می‌گذشت. من و فاطی حسابی پروارشان کرده بودیم، خرگوش‌ها را توی یک شیشه‌ی آکواریوم قدیمی جا داده بودیم که تقریبا تنها چیزی بود که نمی‌شد جوید و تمام روز با دنیای خرگوشی‌شان تفریح می‌کردیم.

تا اینکه کسی با حس مسئولیت فشار قوی‌اش، به مامانم اطلاع داد که ادرار جانوران جهنده به اتفاق تمام علما نجس است. بله، و اینطوری شد که مامان بیرون آوردن خرگوش‌ها از آکواریوم را قدغن اعلام کرد.هیچی دیگه، تعطیلات خرگوشی به پایان رسید و وجود خرگوش‌ها برای اسلام خانواده خطرناک اعلام شد.

من و فاطی اما به تشخیص علما چندان دل نبستیم. می‌شود گاهی قایمکی حالی هم به جانوران جهنده‌ی پلید داد.

بعد یک فاجعه اتفاق افتاد: خرگوش‌ها جهیدند و جهیدند و صاف رفتند وسط جانماز مامان شاشیدند و آن وقت حال مامان حسابی دیدنی شد: خرگوش‌ها را از گوش‌هاشان گرفت و در آپارتمان را باز کرد و اگر نبود زر زر من و فاطی همان وقت پرتشان کرده بود بیرون.

به هر حال دایی آمد و خرگوش‌ها را پس گرفت.

مامان که نمی‌توانست بین غصه‌ی بچه‌هاش و خشم پروردگارش یکی را انتخاب کند رفت و از بازار یک لاک پشت و شش دانه جوجه‌ی رنگی مریض خرید و این واقعا یک تلاش قابل ستایش در راه سازگاری دین و زندگی بود.
عاقبت جوجه‌های رنگی که واضح است، می‌ماند لاک‌پشت، که عمرش به دنیا بود و تا همین چند سال پیش، توی لاک‌اش ماند و هرگز هم به جانماز کسی نشاشید. هر چه نباشد لاک‌پشت‌ها برای عقاید دینی مردم احترام بیشتری قائل‌اند و هرگز هم در رساله‌ی هیچ عالمی پیرامون نجاست‌شان هشداری داده نشده.
راز عمر طولانی‌شان هم به گمانم همین باشد.