همه چیز از پرده ی اتاقم شروع شد . وقتی طلوع خورشید ، خودش را درون پرده آبی ام تکثیر می کند ، هرگز نمی توانم در برابر چیزی که درونم متولد می شود مقاومت کنم. شاید کیشلوفسکی حق داشت...
همه چیز مسموم است. همه چیز به جز این رنگ آبی . آبی حقیقت است ، آبی آزادی است . من جایی درون این آبی معلقم و اتاقم جایی درون من .
چه بهایی باید بپردازیم؟ چقدر کافی است ؟ چقدر برای آزادی ؟
اتاقم درآبی شناور است. همه چیز از پرده ی اتاقم شروع شد. خورشید در این پرده متولد شد و من رمقی برای ترسیدن نداشتم...