کارتون خوابی‌های نوستالوژیک

نشسته روبروم و شر شر عرق می‌ریزیم، دمای این انباری لعنتی چقدر بالای صفر است هیچ نمی‌دانم. خودش را تقریبا پرت می‌کند توی کارتون کولر گازی و از آن ته‌ ِته، چیزی می‌کشد بیرون. حواسم پرت قبلی است هنوز، چه بوی نم‌ای پیچیده اینجا، اعلام می‌کند: «شعر چگونه ساخته می‌شود؟» می‌پرسم: کی؟ جواب می‌دهد مایاکوفسکی و پرتش می‌کند سمت‌ام. توی هوا می‌قاپمش. می‌گویم هوووووووووو!
توجهی نمی‌کند و باز خم می‌شود توی کارتون. نگاهکی می‌اندازم به کتاب کرم رنگی که شکارش کرده‌ام. می‌گذارمش روی باقی آنهایی که چشمم را گرفته، سرش را بیرون می‌آرود و اعلام می‌کند: «تاریخ فلسفه غرب» می‌پرسم کی؟ چشم غره می‌رود و می‌گوید که باس از خودم خجالت بکشم و آهسته اضافه می کند: راسل، بزغاله! هااااایی می‌گویم و نمی‌گیرم ازش، الان حوصله‌ی کتاب قطور ندارم، دوباره شیرجه می‌زند آن تو و این بار نیشش باز است، می‌پرسم کی؟ می‌گوید فروید و هرهر می‌خندد. می‌گویم که باس از خودش خجالت بکشد و وقتی اعلام می‌کند: «تئوری میل جنسی» خودم هم می‌خندم.

کتاب را می‌گذراد روی آنهایی که چشمش را گرفته! مایاکوفسکی را پرت می‌کنم طرفش. توی هوا می‌قاپدش و می‌گوید: هوووووووووو

می‌خندیم.

انباری تغییری نکرده الا به اینکه کمی شلوغ تر شده .آن قدیم‌ترها اینجا دیش درب و داغانی ولو نبود. چمدان پاره و کپسول گاز خالی هم نبود. کمی خلوت هم شده البته، آن میز بزرگ قهوه‌ای سوخته که می‌رفتیم روش می‌نشستیم و گاهی اگر زمستان بود بساط چایی را هم همان‌جا علم می‌کردیم را بخشیده‌اند به دست‌فروش محله. می‌خندیم به خاله که عجب کریم شده این روزها. که میز را باس می‌بخشید به موزه‌ای چیزی. زهرمار گفتن خاله بدرقه‌مان می‌شود البته. نه! غیر اینها انباری تغییری نکرده و به همان خوبی پیش‌ترهاست. کارتون کولرهنوز خط خطی یادگار‌ی‌هایی است که الکی می‌نوشتیم‌شان. الف روی کارتون با خط افتضاحی نوشته: من دلم یک پتو می‌خواهد.خوب یادم است وقتی این جمله را می‌نوشت وسط تابستان بود و غرق عرق بودیم. آن طرف‌تر من با خط وحشتناکم نوشته‌ام : تو را ستایش می‌کنم ریقو! این جمله بعدها روی تنها پاکن‌کلاس حک شد و به عنوان امضا تاپ و تاپ حواله ی در و دیوار مدرسه شد.

حالا نمی‌دانم بعد چند وقت، چند سال اصلا، باز نشسته‌ایم توی انباری و داریم به عادت پیش‌ترها، کتاب‌ها را از توی کارتون کولر بیرون می‌آوریم. الف نشسته روبروم و شرشر عرق می‌ریزیم.

الف چیزی در این مایه‌هاست. چیزی بین خاطره و کتاب و شیطنت. بزغاله‌شناس خوبی است و من حتی بیشتر از کارتون کولرگازی پر از کتاب توی انباری‌شان دوستش دارم.

با این حال ، گرمای این انباری لعنتی، این گرما و رطوبت لعنتی، حتی از الف هم عزیزتر است.