بس جان به لب آمد که بر او کس نگریست

گربه ها خانه ی بی بی را دوست دارند ولی هیچ کدامشان خانگی نیستند . مفت خورند . شب ها چندش آور می شوند . می آیند به طمع پلاستیک های زباله . سر یک تکه چربی یا یک دانه بال مرغ سر و صدا راه می اندازند. روزها ولی بدبختی از سر و رویشان می ریزد . فقط به گدایی یک لکه سایه ولو شده اند آنجا . عموما هم زیر درخت نارنج . گرما و شرجی چنان پیزوری شان می کند که هیچ کی دلش نمی آید دمپایی چیزی حواله شان کند . خدا زده اند . کاریش نمی شود کرد.
چند ماه پیش ، یکیشان زیر همان نارنج سقط شد . بی بی و عمه رفته بودند مشهد . خانه یک جورهایی سپرده شده بود به ما . من خانه بودم . از تو پنجره گربه هه را دیدم . تعادل نداشت . خودش را یک وری تکیه داده بود به دیوار و لخ لخ می رفت سمت باغچه . فهمیدم سقطی است . خواستم با شکم خالی نمیرد . یک تکه ماهی هوور انداختم روبروش . خدا به سر شاهده جوری نگاهم کرد که چیزی نمانده بود ازش عذرخواهی کنم . لب نزد به ماهی . حتی بو هم نکشید . یه گربه ی خاکستری آمد از جلوش برداشت و در رفت . حالم داشت به هم می خورد.
فرداش گربه هه مرد . خودش را چسبانده بود به تنه ی نارنج . زنگ زدم به عمو. عمو یکی دو روزی لفت اش داد . گربه هه بو گرفت . بوش تمام خانه را برداشته بود. حیاط که بماند . بلاخره عمو آمد با یک بیل و دو تا کیسه . من رفتم تماشا . دیدم گربه هه پف کرده . بیل را که عمو زد زیر شکمش ، مگس بود که بلند می شد. عق ام گرفت. عمو غر نمی زد. اگر من بودم می زدم .
به جان کندنی عمو انداختش توی کیسه . اوضاعی بود . جایی که لش گربه هه افتاده بود ظرف همین دو سه روزه شده بود یک اکوسیستم درست و حسابی . مو لا درز طبیعت نمی رود .
از عمو پرسیدم کجا خاکش می کند . غش غش خندید و گفت می خوای روش نماز میت هم بخونی ؟ از شوخیش خوشم نیامد ، ولی چیزی هم نگفتم . مانده بودم با گربه ی مرده چی کار می کنند ولی از ترس چیزی نپرسیدم . عمو کیسه را گذاشت توی یک کیسه دیگر و انداختش پشت ماشین. وقتی انداخت جنازه صدا داد . ناخودآگاه عق زدم . عمو گازش را گرفت و رفت.
تا همین حالاش هم نمی دانم با گربه های مرده باس چی کار کرد...