تازیانه ها

راجع به آنچه اندوختیم، آنچه از سر گذراندیم، آنچه به یادگار بر ما حک شد، هیچ نخواهیم گفت، هیچ نخواهیم نوشت...
جز به نجوا برای کودکانمان
در گهواره هاشان
و پس از هر در آغوش کشیدن
یا پیش از هر به خواب رفتنش
و میان لالایی ها
و آن هنگام که پستانمان را به دهان خواهد گرفت...

ما هیچ نخواهیم گفت
هیچ نخواهیم نوشت
جز به نجوا برای کودکانمان...