یک بار برای همیشه

زن بودن برای من بی ارزش است. همان جور که مرد بودن برام ارزشی ندارد. این را از کوندرا دارم. چیزی را که خودت انتخاب نمی کنی ارزشی ندارد. این وسط فقط انسان بودن است. البته که زن هایی هستند که به صرف زن بودن مشکلاتی دارند. اما کیست که به صرف زنده بودن در این دنیای پیچیده مسائلی نداشته باشد. نمی توانم جور دیگری فکر کنم.
من با حجاب اجباری، با قوانین تبعیض آمیز جنسیتی در قانون اساسی و در نگاه مدیریتی جامعه، با حذف مولفه های زنانه از زندگی اجتماعی و سیاسی، با جدا سازی زنان از بدنه جامعه، با سطحی پنداشتن دنیای زنانه و بی قدر خواندنش مشکل دارم. ولی نه به این دلیل که یک زنم. مخالفتم با این موارد خیلی طبیعی است. همان طور که یک سفیدپوست می توانست مخالف تبعیض نژادی علیه سیاه پوستان و یا سرخ پوستان باشد.
من هرگز عاشق جنسیت ام نبوده ام. چون باور ندارم جنسیت سوای هستی یک فرد حضور دارد. به نظرم علم کردن جنسیت همان قدر توهین آمیز است که کتمان کردنش. نمی فهمم چطور در همه چیز این همه اغراق می کنیم. زن بودن هیچ ارزشی ندارد. افتخار به آن هم ارزشی ندارد. اگر تا حالا استدلال می کردیم که ریش و سبیل کسی را محق نمی کند باید بپذیریم که این جور استدلالاتی برای خودمان هم صادق است. والا!