Mary and Max

بدون شک یکی از بهترین انیمیشن‌هایی بود که توی زندگیم دیده‌ام. اولین کاری که با مخاطب می‌کند به چالش کشیدن ذهنیتی است که کمپانی‌های آمریکایی بهمان تلقین کرده‌اند. کی گفته انیمیشن حتما باید لوده باشد تا طناز شود؟ استفاده‌ای که این فیلم از قابلیت‌های انیمیشن می‌برد در خدمت بالا بردن کیفیت داستان‌پردازی قرار گرفته. فیلم از امکاناتی که نوع انیمیشن در اختیارش قرار داده سواستفاده نمی‌کند تا با ارائه یک فانتزی سطحی، فقط اوقات فراغت مخاطبانش را پر کرده باشد. این انیمیشن ابتدای به ساکن یک داستان انسانی دارد و در عین حال هنر است. جزییات فیلم بسیار دقیق و موشکافانه انتخاب شده. اینجا رنگ فقط یک ابزار نیست. بلکه به اندازه‌ی یک شخصیت کلیدی است. قاب‌بندی‌ها در القای فضای مدرن داستان قرار گرفته و نوع جهان‌بینی فیلم را به ظهور می‌رساند.
ماری دخترکوچولوی زشتی است که هرگز مثل جوجه اردک زشت تبدیل به یک قوی زیبا نخواهد شد و در حومه‌‌ی یکی از شهرهای استرالیا به همراه مادر دائم الخمر و پدر افسرده‌اش تنهایی غم‌انگیزی را زندگی‌ می‌کند.
مکس یک عقب‌مانده‌ی ذهنی میان‌سال است در قلب نیویورک که از شدت چاقی در حال ترکیدن است و عاشق شکلات، نظم و معماست.
اگر تحمل دیدن روزمرگی‌های کشنده را دارید، اگر دوست دارید نوابغ برایتان فیلم بسازند، اگر از روبرو شدن با انسانیت نمی‌ترسید، اگر دوست ندارید انیمیشن‌ها به شما دروغ بگویند و از همه مهم‌تر اگر همیشه کارتون‌ها را دوست داشته‌اید از این فیلم لذت می‌برید.