متاسفم

نمی فهمم چطور به خودم اجازه دادم انسانی را، انسان بالغی را نصیحت کنم.
نمی فهمم چطور اینقدر وقیح و ساده لوح بوده ام؟
همینجا اعلام می کنم بنده هرگز صلاحیت علمی یا عملی هیچ گونه قضاوت و اظهارنظری را نداشته ام.
درسش را نخوانده ام، هوشش را ندارم و انگیزه هام هم انگیزه های منطقی نبوده.
تو دوست من، حق داری همان جور که خودت صلاح می دانی، همانطور که منطقت حکم می کند، همانگونه که شرایطت ایجاب کرده، به همان شکلی که دلت گواهی می دهد رفتار کنی.
از من نشنیده بگیر.
احکامی صادر کردم که مبنایش پیش زمینه های ذهنی خودم هستند. تو من نیستی. خودت هستی.خودت باش...
فقط غمگین نباش